Tafeltennis is een sport die je tot op gevorderde leeftijd kunt blijven beoefenen (voor zover je gezondheid het toestaat). Als een van die “oudere jongeren” mag ik me gelukkig prijzen dat het ook mij nog lukt. Natuurlijk hebben al veel parasporters hun standard "mankementen" maar naarmate de jaren vorderen wordt het wel lastiger je ooit behaalde niveau vast te houden. Zelf ben ik enkele jaren geleden in de 3e klasse belandt wat naar mijn mening voor mij het maximaal haalbare is. Ik heb de laatste seizoen diverse jongere spelers aan me voorbij zien komen die aan het begin stonden van een glansrijke carrière binnen de tafeltennissport. Een aantal ervan is ook druk bezig in de nationale selectie of krijgt een gedegen training. Die luxe kan ik me helaas niet permitteren en ik probeer door wat extra te spelen bij Reflex mijn vaardigheden op peil te houden.

Na maanden van blessureleed door een val met mijn fiets kon ik me weer eens uitleven tijdens een toernooi, dit keer in Duiven. Ik was met mijn eigen auto gegaan omdat ik vooraf nog een ander karweitje had maar ik was ruim op tijd bij de sporthal. Ook Karlijn en Sjoerd waren niet met de bus meegereden. Dat was trouwens maar goed ook want vreemd genoeg was alleen de kleine bus voorhanden. Spelers én rolstoelen maken dat deze al snel vol zit.

Ik wilde aanvankelijk nog naar de kantine. Deze bevindt zich boven maar omdat het voor de rolstoelers via de trage 1-persoonslift veel te lang duurt zag ik Harry en Gertjan rechtsomkeert maken. Ik was solidair en ging me voorbereiden op de wedstrijden. De lucht van stevig doorgekookte koffie die men in een nood-kantine beneden voor woekerprijzen verkoopt besloot ik te negeren en ik zocht een tegenspeler om wat in te slaan. Ik heb door de jaren heen ondervonden dat het niet altijd betekent dat je beter speelt maar je voelt je wat meer relaxed. Zo verloor ik dan ook geheel ontspannen, op 1 na, al mijn partijen en mocht ik mijn opwachting maken bij de troostronde. Afgezien van het tellen van wedstrijden lukte het me om af en toe bij mijn mede-spelers te kijken en een kiekje van ze te nemen. Gertjan en Harry deden het aardig goed volgens mij maar je hoeft daarna maar één wedstrijd te verliezen in de vervolgronde en je ligt er uit.

Het viel me op dat de NTTB het schuiftafeltennis nu standaard meeneemt en Marc Hofman was daarom ook van de partij. Hij was een van de weinigen die een (1e) prijs in ontvangst mochten nemen en was goed op dreef. Sjoerd Koetsier werd derde in zijn 6e klasse. Henriette Smids-Vincken en Frank Drieman mochten naar voren komen om een medaille in ontvangst te nemen voor hun prestatie in de troostronde. Zelf won ik daar twee van de drie partijen in maar dat was niet voldoende. Dat gold ook voor Harry, Alma, Sabine en Karlijn.

Tot een volgende keer,
Gerard

Postadres en contact

Gehandicapten Sport Vereniging Amersfoort en Omstreken

Postadres:
Postbus 34
3800 AA Amersfoort

E-mail: info@gsva.info